از امام كاظم ع حديث داريم از اول محرم نمي خنديد و روز عاشورا بسيار گريه مي كرد. حديث داريم كسي نزد امام رضا آمد و راجع به عزاي امام حسين (ع)شعر خواند، امام رضا به او هديه هاي داد. گفت: نه! اگر ميخواهي هديه به من بدهي، لباست را بده. امام رضا جبه‌اش را درآورد و لباسش را به آن شاعر داد. امام سجاد سالها عزاداري كرد و امام زمان عزاداري مي كند عزاداري مخصوص اولياء خدا بوده است.

عزاداري بهترين وسيله‌ي تربيت است، چون وقتي انسان مي نشيند، روضه خوان و واعظ و عالم ميگويد: علي اصغر را آوردند، روي دست پدرش شهيد شد، يعني مسلمان گوش بده:
 اگر بچه‌ي شيرخوار روي دست شهيد شد، براي خدا صبر كن.
علي اكبر را مقابل بابا شهيد كردند، يعني مسلمان پسرت روبرويت شهيد شد، صبر كن.
  وقتي آدم ميخواند ابوالفضل العباس ع آب را تا دهان مباركش آورد و نخورد، يعني اگر فردا زمستان بود و نفت در بخاري داشتي و ديدي همسايهها زايمان دارند، مريض دارند، بچه‌ي كوچك دارند، نفت ندارند، نفت را از بخاري خود بكش و بده به همسايه ها. آن ايثاري كه در اسلام مورد ستايش است، وقتي است كه آدم ايثار را ببيند.

رضا شاه وقتي مأموريت پيدا كرد اسلام را در ايران ريشه كن كند، آمدند فكر كردند گفتند: جلوي روضه خواني را بگيريد. عزاداري ارعاب ستمگران است.
 عزاداري حمايت از مظلوم است. انسان اگر بداند، اقدام كند و شهيد شود، تاريخ برايش عزاداري ميكند و روضه مي خواند، مي گويد: من مي روم و پاي حق مي ايستم و كشته هم مي شوم. اگر من مي روم، اما هدف و نام و يادم باقي است

حوزههاي علميه امام صادق ع هم زير پرچم يا حسين بسط پیدا کرد و موجودیت خود را حفظ می نمود. اگر يا حسين نميگفتند و اگر مرگ بر بني اميه نميگفتند، بني عباس به همین آسانی نمی‌گذاشت  تا امام صادق حوزه راه بيندازد. آن چه از اسلام تبليغ شده است، زير پرچم ياحسين هاست.